در مدل ایرانی امنیت، «ملت» و «رهبری» ۲ روی یک سکهاند؛ یک وحدت دیالکتیکی عمیق که جداسازی آنها نهتنها غیرممکن، بلکه معادل با تهدید وجودی کل سیستم است.