سینما شهر فیروزه نیشابور، یکی از همانجاهایی بود که هدف تخریب قرار گرفت؛ سالنی که نه نماد قدرت بود و نه محل تصمیمگیری، بلکه جایی برای تماشای فیلم و نفسکشیدن شهر.